The English version of our website will soon launch. Until then, when purchasing from countries outside Greece please contact our administrator here for detailed shipping cost info. Thank you.

Παναγία Πορταΐτισσα

Η Υπεραγία Θεοτόκος επέλεξε τον Άθω ως περιβόλι της από τα αρχαία χρόνια.

Από τότε οι ευλογιές της προς τον ιερό τόπο είναι αναρίθμητες. Σημαντικότατη όμως απόδειξη και προστασία προς τον <<κλήρο>> της είναι ο με θαυματουργικό τρόπο ερχομός της ιεράς εικόνος της Πορταΐτισσας στην Ιερά Μονή Ιβήρων και η εδώ συνεχής παραμονή της.

Κατά την παράδοση, τον καιρό της εικονομαχίας μια ευσεβής χήρα έριξε την εικόνα στη θάλασσα στην περιοχή της Νικαίας της Μικράς Ασίας, για να μην τη βεβηλώσουν οι εικονομάχοι.

Μετά από αυτό έστειλε τον μονάκριβο γιο της στην Ελλάδα.

Αυτός κατέληξε στο Αγιον όρος, και διηγήθηκε τα σχετικά με την εικόνα στους μονάχους της εποχής του, οι όποιοι τα μετέδωσαν και στους μεταγενέστερους.
Μετά από πολύ καιρό η ιερή εικόνα, εμφανίστηκε όρθια πάνω στη θάλασσα, έξω από τη μονή Ιβήρων.

Μια ουρανομήκης φωτεινή στήλη την περιέβαλλε. Πολλοί μοναχοί προσπάθησαν να την πλησιάσουν, αλλά η εικόνα απομακρυνόταν .Τότε η Υπεράγια Θεοτόκος εμφανίστηκε στον όσιο Γαβριήλ τον Ίβηρα, ο όποιος ασκήτευε σε ένα σπηλαίο στο βουνό, και τον πρόσταξε να πάρει αυτός την εικόνα της.

Πράγματι, ο Όσιος κατέβηκε στην παράλια, περπάτησε πάνω στη θάλασσα, πηρέ την εικόνα και την μετέφερε στην ξηρά. Στο σημείο που την απέθεσε ανέβλυσε αγίασμα, που ρέει αστείρευτα και αποτελεί πηγή θαυμάτων μέχρι σήμερα.

Στη συνεχεία οι Ίβηρες πατέρες τοποθέτησαν την εικόνα στο καθολικό (κεντρικό ναό). Αλλά αυτή τρείς φόρες μόνη της μετακινήθηκε στην είσοδο της μονής.

Άλλες τρείς φόρες την επανέφεραν, αλλά η εικόνα και πάλι πήγαινε στην είσοδο. Τότε η Παναγία εμφανίστηκε για δεύτερη φορά στον Όσιο Γαβριήλ και του είπε να αναγγείλει στον ηγούμενο ότι η θέληση της είναι να παραμένει στην πύλη της μονής, για να προστατεύει τους μονάχους της, ότι θα τους βοηθά όχι μόνο σε αύτη τη ζωή αλλά και στη μέλλουσα και κατέληξε:

“Εφόσον οράτε την εμήν άγιαν εικόνα εν τω μοναστήριω υμών, η χάρις και το έλεος του εμού Υιού και Θεού ουκ εκλείψει αφ΄ υμών”.

Είναι η δεύτερη υπόσχεση της Παναγίας ότι θα προστατεύει τους αγιορείτες μονάχους, μετά από αυτήν που έδωσε στον Όσιο Πέτρο τον Αθωνίτη παλαιοτέρα.

Έτσι οι πατέρες αφού διάνοιξαν άλλη είσοδο έκλεισαν την πύλη της μονής και την διαμόρφωσαν σε παρεκκλήσι προς τιμήν της θαυματουργού εικόνος, η όποια γι΄ αυτόν τον λόγο ονομάστηκε Πορταΐτισσα. από τότε παραμένει πάντα εκεί, όπως το θέλησε η Παναγία, έκτος από τις εορτές των Χριστουγέννων , του Πάσχα και της Κοιμήσεως , οπότε μεταφέρεται πανηγυρικά στο καθολικό.

Χαρακτηριστικό της εικόνος είναι και η πληγή στον λαιμό της, από την όποια θαυματουργικά έτρεξε αίμα. Ιστορείται ότι την τραυμάτισε άραβας πειρατής με το ξίφος του, ο όποιος, μόλις είδε το θαύμα, μετανόησε, έγινε μονάχος, ονομάστηκε Δαμασκηνός και έζησε όσια. Ήθελε όμως να τον αποκαλούν Βάρβαρο, λόγω της βάναυσης συμπεριφοράς του προς την εικόνα. Άγιασε και είναι σήμερα γνωστός ως Άγιος Βάρβαρος, όπως ονομάζεται στην τοιχογραφία του νάρθηκα του παρεκκλήσιου της Πορταΐτισσας, οπού και απεικονίζεται.

Comments are closed.